Aleksandrovo
- Selo Aleksandrovo se nalazi u severoistocnom delu Banata, to znaci i
Vojvodine, u opstini Nova Crnja, koju pored Aleksandrova cine jos i
sela Nova Crnja (sediste opstine), Vojvoda Stepa, Toba, Srpska Crnja i
Radojevo. Apsolutna visina sela je 77,5 m; u ataru najvisa tacka je na
rudini Veliki Rokos. Aleksandrovacki atar ima povrsinu od 55 kvadratnih
kilometara, nepravilnog je oblika. U njemu preovladjuju karbonatna i
beskarbonatna crnica i ritska smonica. Potesi u ataru zovu se: Suma,
Andres-majur, Pustara (Velika pustara ili Bozitovo), Karlovacko, Mlaka,
Zecica, Sto jutara, Ovcara, Rokos (Veliki i mali), Keves, Jozef i Stara
odaja (Stara pustara). Inace, atar Aleksandrova granici se sa atarima
susednih sela - Vojvoda Stepe,na severu; Srpske Crnje,na istoku; Novog
Itebeja,na jugoistoku, Banatskog Karadjordjeva,na jugu i Nove Crnje,na
zapadu i severozapadu. Selo Aleksandrovo je nastalo 1921 god. Od nastanka pa do 1943. selo je nosilo naziv Aleksandrovo, a od 1943. zvalo se Banatsko Aleksandrovo, to ime je nosilo do 1947, kada je dobilo novo ime Livade, a od 1948. selo se zove Velike Livade. Godine 1992. vraceno mu je prvobitno ime Aleksandrovo.
Aleksandrovo
spada u red vrlo mladih naselja u Banatu, nastalo je kao plod agrarne
reforme i kolonizacije posle Prvog svetskog rata. Prvi podatak o
postojanju ljudskog naselja u blizini danasnjeg Aleksandrova zabelezeno
je 1698 godine selo Bozitovo, 
naseljeno pravoslavnim, srpskim zivljem;
iste godine je selo Bozitovo unisteno od Turaka.
Vecinu
stanovnika ovog sela cine Srbi, vecinom potomci dobrovoljaca iz Prvog
svetskog rata i kolonista, malo je u njemu pripadnika drugih naroda i
nacionalnih manjina. Prema poslednjiem zvanicnom popisu izvrsenom 1991
god. u ovom naselju je bilo ukupno 2.902 stanovnika. Od toga pripadnika
srpskog naroda 2.606, Crnogoraca 7, Jugoslovena 66, Albanaca 1, Madjara
26, Makedonaca 14, Muslimana 4, Nemaca 3 Roma 136, Rumuna 3, Hrvata 7 i
neizjasnjenih 10. Danas se broj stanovnika Aleksandrova znatno smanjio
i narednih godina se sve vise smanjuje. Glavno zanimanje vecine
stanovnika Aleksandrova bila je poljoprivreda, sto je dobrim delom i
danas. Danasnji poljoprivredni proizvodjaci u ovom selu se sve vise
okrecu industriji, gajeci industrijsko bilje i neke vrste povrca.
Najvise obradivih povrsina, kao i nekada, zaseva se kukuruzom i
psenicom, ali seje se, u znacajnom obimu i suncokret, secerna repa,
lucerka, duvan, mak, krompir, luk... naseljeno pravoslavnim, srpskim zivljem;
iste godine je selo Bozitovo unisteno od Turaka. Aleksandrovo
je danas lepo uredjeno selo, puno zelenila, drvoreda, kultivisanih
travnjaka i cvetnjaka. Nekada je ovo selo nekoliko puta uzastopce,
1964, 1965. i 1966. godine nosilo zvanje najuredjenijeg seoskog naselja
u Vojvodini i za to je dobijalo vredne i lepe nagrade i pohvale.
U
poslednjih nekoliko godina puno je ucinjeno na njegovom privrednom
razvoju. Jedan od najvaznijih ciljeva toga razvoja je bilo
zaustavljanje odlaska Aleksandrovcana iz sela.
Copyright © 2009 Aleksandrovo | Sva prava zadržana | Leco Design |
